Blümen

Baddý vinkona mín fékk nýlega myndavél að gjöf frá ástmanni sínum. Það er verra að hún er viðbeinsbrotin og getur því ekki loftað myndavélinni í bili. Ég finn það á mér að um leið og brotið grær þá verður sko farið í ófáa ljósmyndaleiðangra. Við vorum mjög öflugar á því sviði síðastliðið sumar þrátt fyrir að eiga þá bara partýmyndavélar. Núna þegar við eigum báðar betri græjur þá er bara að fínpússa hæfileikana. Ég er byrjuð að hita upp og nýtti tækifærið á meðan minn heittelskaði horfði á körfuboltaleik og tók myndir af því litla lífi sem eftir var í blómavendi sem mér var gefinn um páskana.

…..og svo gerði ég líka flickr síðu, loksins! Var orðin alveg skelfilega útundan í því…allir með svoleiðis nema ég, þangaðtil núna!

 

Árshátíðin

Árshátíð háskólans var haldin fyrir mjög löngu síðan. Mundi eftir því núna áðan að ég hafði aldrei sett neinar myndir inn frá þeim viðburði, en full ástæða til þess, enda vorum við öll alveg ægilega sæt og fín!

 

…..og kjánaleg

Gunni og Rebekka

Sísí og Jónsi

Rebekka og ég

Karó, Þórey Birna og ég

Hressustu hjúkkurnar í bænum!

Hér er svo ein mynd frá undirbúningnum…þetta tók allt sinn tíma og speglaplássið var vel nýtt!

Geymt en ekki gleymt

Nokkrar ástæður fyrir bloggleti undanfarið:

-Lokaverkefnisvinna: Ég, Baddý og Sísí (+Aron Geir sem fær svo oft að vera með okkur) erum á góðri leið með lokaverkefnið okkar. Ótrúlegt hvað þessi ritgerðarlufsa þarf að vera ítarleg og nauðsynlegt að tíunda allavegana hluti sem mér hefði aldrei dottið í hug að þættu mikilvægir. Ég gæti ekki verið ánægðari með lokaverkefnishópinn, við Baddý erum búnar að vinna það mikið af verkefnum saman að stundum finnst mér erfitt að gera nokkuð án hennar….og Sísí og Aron Geir taka okkar sérþörfum alveg ótrúlega vel, eins og með það að rökhugsun okkar vaknar ekki fyrr en eftir kl10 am og þar af leiðandi er verkefnavinna fyrir þann tíma svolítið eins og að reyna að troða mör í milta!

-Reykjavíkurferð: Við skelltum okkur suður í nokkra daga. Jakob dæmdi körfuboltaleiki. Ég hitti einhverja, en samt allt of fáa af þeim sem mig langaði að kíkja á, verslaði smá, slakaði smávegis á, lék við sætu frænkur hans Jakobs þær Emblu og Júlíu og svo fórum við í fermingu hjá Unnari Heimi frænda mínum. Ég hlakka svo til að flytja til Reykjavíkur í haust og þurfa ekki alltaf að hitta alla á hlaupum heldur hafa nægan tíma fyrir allt og alla.

-Ræktin: Ég keypti mér kort í ræktina -believe it or not og það sem meira er, þá er ég búin að vera svo dugleg að fara. Ég, mamma og Baddý erum skráðar í Gravity tíma tvisvar í viku og svo förum við í ræktina þess á milli. Jakob er búinn að koma með okkur og komst að því að þetta er ekki bara fyrir kellingar heldur alveg heilmikið puð og miklar harðsperrur sem fylgja þessu. Ég er ekkert smá ánægð að vera loksins búin að finna einhverja hreyfingu sem mér finnst það skemmtileg að ég vilji alls ekki missa úr. Mánaðarkortið okkar á þetta námskeið klárast eftir tvær vikur og ég held að við séum allar sammála um það að halda áfram og bæta í og vera þrisvar í viku í Gravity.

-Þjófnaður: Símanum mínum og þónokkrum peningum var stolið um daginn. Síminn var seldur í skiptum fyrir eiturlyf og peningunum eytt í álíka gáfulega hluti; lyf, leigubíla og spilakassa. Ég er, og mun sennilega vera reið eitthvað áfram. Símann fæ ég aftur og þá verður hann sótthreinsaður rækilega áður en ég tek hann í sátt, en ég þarf sennilega að senda handrukkara á viðkomandi ef ég vil sjá þessa peninga aftur. Ég er samt eiginlega forvitnust að vita hversu mikið af eiturlyfjum maður geti fengið fyrir einn Motorola Razr síma?!

-Brúðkaup: Við Jakob skelltum okkur í messu um daginn til að skoða kirkjuna sem okkur langar til að gifta okkur í. Umrædd kirkja er Laugarneskirkja í Reykjavík og mér fannst hún alveg æðisleg. Jakob þekkti hana frá því að hann var lítill og svosem ekkert nýtt fyrir honum. Við ræddum við prestinn sem okkur langar að fá til verksins og okkur til mikillar hamingju þá smellpassar þetta allt saman. Við erum alveg að missa okkur útaf þessu og gætum ekki verið spenntari, enda byrjuð að plana strax. Við getum bara hreinlega ekki hamið okkur.

-Beibífíver: Mér finnst alveg hræðilega erfitt hvað það er mikið af litlum börnum í kringum mig og nánast allar vinkonur mínar óléttar eða alveg að verða óléttar. En ekki ég. Þetta veldur mér miklu hugarangri, en auðvitað er skynsamlegt að bíða aðeins.

The good times are back

Við Baddý gerðum okkur ferð austur á Neskaupstað í smá vinnu og læritörn. Við ætlum að vera hérna í tvær vikur, vinna eins og brjálæðingar og skrifa lokaritgerðina okkar á milli vakta. Það er vægast sagt æðislegt að koma aftur hingað, síðasta sumar var svo skemmtilegt að fyrir okkur er þessi fjörður bara stútfullur af skemmtilegum minningum. Starfsfólkið virðist líka allt vera mjög ánægt að sjá okkur og við erum knúsaðar og kysstar í bak og fyrir, sem er auðvitað alls ekki leiðinlegt. Ég er búin að ákveða að ráða mig aftur hingað í sumarvinnu en það er auðvitað verið að reyna að fá okkur til að gera samning til lengri tíma. Miðað við það hvað ég sakna Jakobs og Lífar mikið eftir eina viku, þá veit ég ekki hvort ég gæti lifað það af að vera í fjarvinnu lengur en eitt sumar…Undanfarið ár hef ég reyndar verið harðákveðin í því að sækja um í framhaldsnám í haust. Fyrir svona mánuði fattaði ég svo að það var bara alls ekki það sem mig langaði mest til að gera í lífinu að svo stöddu. Mig langar miklu meira til að eiga heimili, koma mér almennilega fyrir, vera á sama stað og Jakob í meira en mánuð í einu og eiga jól án þess að eyðileggja þau með prófastressi og þessvegna ákvað ég að fresta framhaldsnámi um óákveðinn tíma. Það væri þessvegna svolítið móðgandi við sjálfa mig ef ég réði mig á Neskaupstað og gæti ekki gert neitt af þessu sem ég fórnaði framhaldsnáminu fyrir!

Allavegana, fyrsta vikan hérna er búin að vera frábær. Við fengum voðalega lítið og sætt hús til að búa í og fyrsta mál á dagskrá var að sjálfsögðu að útbúa “vídjóherbergi” sambærilegt því sem við áttum hérna síðasta sumar. Það er voðalega ljúft að koma heim af vakt, hlamma sér niður á risastóra flatsæng og kúra yfir vel völdu sjónvarpsefni. Við Baddý héldum líka eitt dekurkvöld þar sem við pússuðum og gerðum “french” á táneglurnar okkar, losuðum naglabönd og annað, en ég hef aldrei í lífinu snyrt á mér táneglurnar…nema þá bara að klippa þær. Baddý átti síðan voðalega sætar myndir sem maður límir á neglurnar og setur naglalakk yfir. Í einhverju gríni þá setti ég mynd á stórutánöglina mína sem er svört skuggamynd af pari að dansa og svo er rautt hjarta í bakgrunninn. Af þessu tók ég svo mynd og sendi mínum heittelskaða til að sýna honum að hans verðandi eiginkona ætti á sér dömulega hlið. Stuttu seinna fékk ég símtal sem hófst svona: “HVAÐ KOM EIGINLEGA FYRIR???!!!”. Þá hélt hann að þetta svarta væri sár og að þetta rauða væri blóð….miklu líklegra heldur en að ég hafi verið að snyrta á mér táneglurnar. Auðvitað!

Leikhús

Ég og Baddý öfluðum okkur mikilla vinsælda hjá ástmönnum okkar um helgina þegar við buðum þeim í mat og í leikhús. Á matseðlinum voru lambalundir, bakaðar kartöflur, fylltir sveppir, ávaxtasalat og auk þess sveppasósa sem var svo góð að hún hefði hæglega getað verið aðalrétturinn….jeá, við erum sko ekki ónýtar í eldhúsinu. Í leikhúsinu sáum við Fló á skinni sem var algjör snilld, ég segi ekki að það hafi verið betra en Fullkomið brúðkaup, en allavegana í sama gæðaflokki.

Þetta er án efa það sem ég á eftir að sakna einna mest þegar ég flyt héðan, matur og leikhús í úrvalsgóðum félagsskap. Leikhúsið hérna er svo skemmtilegt, alltaf svo góð stemmning í þessum litla sal auk þess sem bæði leikararnir og leiksýningarnar hafa verið alveg frábærar. Ég skil allavegana vel fólk sem kemur hingað í helgarferðir í leikhús, ég verð örugglega ein af þeim, allavegana eru það ekki skíðabrekkurnar sem kem til með að sækja í…

.

Hresst gengi á leiðinni í leikhús….Jakob að sjálfsögðu á bak við myndavélina.

Groundhog day -vorið kemur snemma í ár!

Samkvæmt fína Spiderman dagatalinu sem ég keypti í Bandaríkjunum í sumar, þá er Groundhog day í dag. Groundhog day hefðin er svona: ef groundhog-inn sér skuggann sinn þá bíða okkar sex vikur í viðbót af vetri en ef hann sér ekki skuggan þá kemur vorið snemma.

Þar sem við Jakob höfum ekki aðgang að alvöru groundhog, eins og Punxutawny Phil (úr myndinni, þið vitið!)…þá fórum við út með hundinn okkar í morgun til að athuga hvort hún sæji skuggann sinn. Það er mér sönn ánægja að tilkynna ykkur það að hundurinn myndaði engan skugga og því spái ég, samkvæmt Groundhog day hefðinni, að vorið komi snemma í ár !

Í tilefni dagsins ætlum við að horfa á myndina Groundhog day í kvöld, mér finnst hún alveg svakalega skemmtileg og auðvitað vel við hæfi að horfa á hana á þessum degi.

Innipúkapælingar

Veðrið hérna fyrir norðan hefur ekki beint verið upplífgandi uppá síðkastið, kuldinn hefur verið með ólíkindum og ég hef lítið nennt að fara út. Maður verður svo mikill innipúki þessa hörðustu vetrarmánuði, allir ofnar eru hækkaðir í botn og ég fer að haga mér eins og Linus úr smáfólkinu…fer ekkert nema með teppi í eftirdragi.

Í dag er ég búin að sitja við tölvuna meiripart dagsins við ritgerðaskrif og hlusta á tónlist og það er alveg hreint merkilegt hvað tónlist getur verið mikil tímavél. Ég tengi lagið “passenger seat” með death cab for cutie alltaf ósjálfrátt við austurland. Í minningunni þá finnst mér eins og ég hafi alltaf verið í bíltúr þegar ég bjó fyrir austan, ég veit hvað ég var alltaf að þvælast og af hverju það var svona eftirminnilegt. Það er samt eitthvað við að sitja í bíl á sumarkvöldi sem er svo yndislegt að það er erfitt að koma því í orð…yfirleitt eitthvað skemmtilegt ferðalag að baki, allir orðnir þreyttir og búið að tala um allt sem hægt er að ræða og maður fær einhvernveginn frið til þess að slaka á, horfa út um gluggan og pæla.

Death cab minnir mig líka alltaf á sumarið, ég sá þá á Hróarskeldu fyrir nokkrum árum og það er fátt sumarlegra en Hróarskeldurnar sem ég hef farið á. Yndislegt veður, allir svo hressir og glaðir og hægt að liggja í grasinu allan daginn, borða góðan mat og hlusta á góða tónlist…

Ég sakna sumarsins alveg ógurlega akkúrat núna….

Home sweet home

Litla fjölskyldan mín skilaði sér aftur heim í kotið á Akureyri um hádegisbilið í dag eftir rúmlega tveggja vikna dvöl í Reykjavíkurborg. Líf tekur þessu flakki okkar alveg ótrúlega vel og er alltaf jafn kát hvar sem hún er niðurkomin en mér sýnist hún samt kunna að meta það jafn vel og ég að vera komin heim og steinsefur bara hérna við hliðina á mér í sófanum. Það er alltaf svo gott að komast heim, þrátt fyrir að það vanti ekkert uppá gestrisnina hjá foreldrum Jakobs, þá er bara allt annað að sofa í mínu rúmi, sitja í mínum sófa og horfa á mitt sjónvarp.

Þegar við komum heim biðu okkar ýmsir glaðningar. Við lánuðum Tinna, Jökli, Kela og kanamanni vini þeirra íbúðina okkar eina helgi á meðan við vorum fyrir sunnan. Anna Sigga sem átti leið á Skagaströnd sömu helgi kom svo til þeirra og hefur sennilega átt einhvern eða allan þátt í því að skila íbúðinni töluvert hreinni en ég skildi við hana. Ég tók sérstaklega eftir því að einhver annar en ég hefði tekið til heima hjá mér þegar ég sá að hlutum eins og sjampóinu og sápunni hafði verið raðað alveg fullkomlega í hilluna, en ég hef aldrei nennt að hafa fyrir því! Þau skildu svo eftir sig tvö skemmtileg bréf og tvær heilar seríur af Friends á DVD sem var æði skemmtilegt og óvænt. Tindur og Anna Sigga: Ykkur er alltaf velkomið að fá íbúðina mína lánaða!

Og meira….

Fallegasta heimilistæki sem ég hef augum litið var það fyrsta sem blasti við mér þegar ég kom inn í íbúðina: Electrolux ergorapido ryksuga sem mamma var greinilega að gefa mér í afmælisgjöf. Við Jakob vorum að skoða hana fyrir jólin og hún var sko ekki búin að gleyma því blessuð móðir mín. Ég hef oft heyrt að það eigi ekki að gefa heimilistæki í afmælis og jólagjafir og svoleiðis….en persónulega þá er ég alveg að missa mig úr gleði og er strax búin að taka einn skurk í íbúðinni með græjunni. Þar sem íbúðin var alveg tandurhrein endaði ég á því að ráðast á sófann. Þar hreinsuðum við Ergorapido alveg leikandi létt margra ára safn af snakk og kexmylsnu. Kemur hressilega á óvart hvað það er mikill kraftur í henni og auðvitað er það allra besta við hana að það er engin snúra, ef það er eitthvað sem ég hata þá er það þegar maður er algjörlega í ham að ryksuga og snúran dregur ekki lengra eða þá að maður er kominn of langt og kippir henni úr sambandi. Það er bara svo pirrandi.

Hérna til hliðar má sjá gripinn…ég viðurkenni það fúslega að ég er mjög sennilega að breytast í Bree úr Desperate Housewives.

Money is the root of all evil

Peningar eru eitt af því allra ógeðslegasta sem ég veit, einkum klink. Það finnst mér algjör viðbjóður. Ef ég sé fólk setja peninga upp í munninn á sér þá gæti ég hreinlega gubbað. Maður veit ekkert í hvaða höndum þetta hefur verið og hversu vel eða illa þær hafa verið þvegnar. Afgreiðslufólk á matsölustöðum sem er með hanska við matargerðina og tekur þá ekki niður þegar það afgreiðir fólk, heldur veður með hanskaklæddar hendurnar beint ofan í peningana og telur seðla og klink með þeim áður en það fer aftur að búa til matinn ÞAÐ er örugglega ástæða þess að margir verða veikir, fyrir utan það að láta mig missa matarlystina samstundis. Ég hef reynt að ræða þetta mál við konuna með ofvirka skjaldkirtilinn sem vinnur á Nonnabita. Ég var reyndar drukkin, en samtalið var eitthvað á þessa leið:

Hún: “Heyrðu, það er algjör óþarfi að vera að áreita viðskiptavinina”

Ég: “Það er AAAlgjör óþarfi afgreiða matinn með sömu hönskum og þú tekur peningana”

Hún: “Nei…það er ekki algjör óþarfi”

Ég græt það enn að hafa verið of ölvuð til að finna svar áður en hún var rokin í frekari sýkladreifingu og þarmeð látið hana eiga síðasta orðið. Hún er bara svo skerí þessi kona.

Allavegana, fagnaðarlætin voru gríðarleg af minni hálfu þegar ég las þessa frétt og komst að því ógeð mitt á peningum er klárlega byggt á vísindalegum rökum. Fréttina getið þið lesið hér
Fólk á bara að nota debetkort, spritta þau reglulega og hananú!

Chick flicks

Undanfarna daga er ég búin að vera algjörlega rúmliggjandi með himinháan hita sem líkaminn minn virðist ekki með nokkru móti ná að yfirbuga. Í veikindum er reglan sú að gæði þess sjónvarpsefnis sem ég horfi á þurfa að vera jafn léleg eða lélegri en veikindin eru mikil…með þessu móti næ ég að réttlæta þörfina fyrir að horfa á “chick flicks”allan daginn fyrir Jakob, en honum finnst þessi siður minn vægast sagt ömurlegur. Ég veit ekki hvort það er vegna þess að heilinn minn er við suðumark eða að ég sé bara búin með allar þær bíómyndir sem geta fallið í þennan flokk…en mig vantar sárlega tillögur að algjörum no-brainer chick flicks! Allar uppástungur eru vel þegnar…getur varla orðið verra en myndin The Prince and me sem ég horfði á í gærkvöldi…þar talar danska konungsfjölskyldan ekki dönsku, heldur ensku með bresk/þýskum hreim!?!