Ég veit ekki með ykkur, en mér finnst Haikur alveg ótrúlega fyndnar. Bragfræði er alls ekki mín sterkasta hlið og þessvegna finnst mér mjög áhugavert að þær byggi aðallega á reglum um fjölda atkvæða og efnisinnihald. Ég gæti ekki útskýrt stuðla og höfuðstafi þó líf mitt lægi við, hvað þá önnur bragfræðileg atriði og því held ég að Haikur séu mín eina von um að geta búið til eitthvað á ljóða-formi.
Þetta ætti ekki að vera erfitt. Eftir því sem ég kemst næst, með aðstoð Wikipedia og annara netsíðna þá eru þetta aðalatriðin.
1) Atkvæðin þurfa að vera 17 eða færri. Algengt er að henni sé skipt í þrjár línur með 5, 7 og 5 atkvæðum.
2) Það þarf að vera einhver vísun í árstíðina þegar hún er samin.
3) Það þarf að nota einhverskonar greinarmerki til að skipta Haikunni upp í andstæður.
…ég þarf eitthvað að pæla í þessu því þetta er lúmskt erfitt þegar maður byrjar…nema maður svindli eins og þessi ágæti maður og sleppi bara hluta úr orði.
- To express oneself
- in seventeen syllables
- is very diffic
1 comment
Comments feed for this article
júlí 3, 2008 kl. 1:01 pm
Hilmar
Tilvísunin til árstíða tíðkaðist lengi vel fram á tuttugustu öld. Þá kom fram hreyfing í Japan sem vildi breikka út hækuna og taka inn aðra þætti og þ.á.m. sleppa tilvísunina til árstíða. Í raun er allt leyfilegt innan hækunnar svo framarlega sem hið ytra form er haft í heiðri. Svo má benda á það að hin 5-7-5 regla kemur mismunandi út milli tungumála. Í japönsku geta fimm atkvæði innihaldið mun meira af orðum, upplýsingum eða merkingu borið saman við fimm atkvæði á íslensku eða ensku. En benda má yndislegu bók um hækur sem heitir “The Haiku Handbook” og er eftir William J. Higginson. Hún er til á Háskólabókasafni en einnig er hægt að fá hana á Amazon.