It would be so nice if something made sense for a change.

Um helgina pökkuðum við Jakob saman öllu okkar hafurtaski, skelltum því í flutningabíl, þrifum íbúðina og fluttum okkur og allt dótið okkar í Kópavoginn. Við erum komin enn eina ferðina á þriðju hæðina hjá tengdó. Dótið okkar fær að vera í bílskúrnum yfir sumarið á meðan við erum á Neskaupstað og verður svo vonandi komið fyrir í okkar eigin íbúð í haust.

Við stelpurnar skiluðum lokaverkefninu okkar á föstudagin, viku fyrir skiladag, og vorum bara nokkuð ánægðar með okkur. Ég ætla svo sem ekkert að fara að íþyngja neinum með því að útlista efni ritgerðarinnar, en prófarkarlesarinn okkar sá ástæðu til þess að þýða tilgátuna okkar yfir á venjulegt mál, sem mér fannst mjög fyndið.

Tilgátan okkar: Lífsgæði þeirra sem gangast undir gerviliðaaðgerð á hné aukast verulega, einkum hvað varðar verki og hreyfifærni.

Á venjulegu máli: Þeim sem gangast undir gerviliðaaðgerð á hné líður betur á eftir vegna þess að verkir minnka og þeim gengur betur að hreyfa sig.

Nú eigum við ekkert eftir nema að kynna niðurstöðurnar 30.maí og svo er útskrift 14.júní -þá má ég fara að kalla mig Hjúkrunarfræðing sem mér finnst allt í einu ægilegur titill eftir að hafa verið Hjúkrunarnemi í fjögur ár…

Allavegana, við Jakob verðum í Kópavoginum fram að 30.maí  en á Neskaupstað eftir þann tíma. Við verðum meira og minna á Neskaupstað í sumar, með nokkrum “skreppum” suður, þangaðtil í lok september. Þá er planið að skella okkur til Suður Afríku og heilsa uppá fjölskylduna og “móðurjörðina”. Að þeirri ferð lokinni flytjum við til Reykjavíkur og svo vonandi ekkert aftur í mörg, mörg ár. Ég er satt best að segja orðin töluvert þreytt á því að eiga hvergi heima og spái því að ég muni detta all rækilega í húsmóðurgírinn um leið og við eignumst heimili!

Þessa stundina hef ég þó ekki undan neinu að kvarta, það er vor í loftinu og ég hef ekkert að gera nema njóta þess að gera akkúrat ekkert nema það sem mig langar til í heilar þrjár vikur!

Svo lengi sem ég man þá hef ég algjörlega hatað Star Wars myndirnar, svona geim-dót er bara ekki my-thing. Ég hef rifist og skammast yfir því við mjög marga hvað þessar myndir séu óendanlega leiðinlegar, fussað og sveiað yfir fólki sem lifir sig algjörlega inní þennan heim og alltaf verið snögg að skipta um stöð ef þær hafa verið í sjónvarpinu. Ég tel mig þessvegna hafa sýnt gríðarleg þroskamerki um daginn þegar ég ákvaða að drífa í að horfa á allar þessar myndir og sjá what all the fuss is about og geta þá hraunað yfir Star Wars aðdáendur vitandi hvað ég er að tala um! Ég fékk Jakob í lið með mér að horfa á allar sex myndirnar og hann stóð sig þvílíkt vel í að halda mér vakandi á meðan ég var að koma mér upp þoli gagnvart geim -bardögum,-vélmennum og hinum ýmsu þjóðflokkum sem finnast í Star Wars heiminum.

Þar sem ég hef auðvitað ekki séð neitt af þessu þá gat ég horft á myndirnar í réttri röð út frá sögunni en ekki hvenær myndirnar voru gerðar. Flestir hafa séð eitthvað af gömlu myndunum eða þekkt söguna eitthvað og séð fyrir mikið af því sem gerðist í nýju myndunum. Ég hafði hinsvegar ekki hugmynd um hvað var í gangi og var til dæmis mjög brugðið þegar krúttið hann Anakin sneri baki við Jedi-unum og gekk í lið með illmennunum, akkúrat þegar hann átti von á tvíburum með skvísunni henni Natalie Portman. Það var algjörlega óhjákvæmilegt að lifa sig inní þetta, þessar myndir eru auðvitað klassík og ég er hætt að prumpa um að þetta sé leiðinlegt…þó að ég hafi á köflum átt mjög erfitt með að horfa á löng bardagaatriði og hlusta á eitthvað geim-tal.

Þar sem ég hef tíma fyrir svona vitleysu þarf örugglega ekki að taka það fram að lokaverkefnisvinnan gangi eins og í sögu! Ritgerðin er löngu tilbúin í öllum aðalatriðum og við erum bara búnar að vera í rólegheitunum að fínpússa. Gripurinn fer vonandi í prentun fyrir helgi og þá er þetta búið, BÚIÐ!!!!!!!

Laugardagurinn síðasti var einn af þeim betri. Við Jakob rifum okkur á fætur klukkan níu um morguninn þrátt fyrir talsverða drykkju af minni hálfu kvöldið áður. Við vorum búin að mæla okkur mót við Karl Hillers, formann Chelsea klúbbsins á Stamford Bridge til að sækja miðana okkar á leik Chelsea og Manchester United sem átti að byrja klukkan 12:45. Við áttum allt eins von á því að þurfa að sitja í Manchester stúkunni vegna þess hve mikil ásókn var í miða á leikinn og við áttum auðvitað enga uppsafnaða punkta í þessu ægilega kerfi sem miðasala á heimaleiki Chelsea er.  Hillers náði hinsvegar að útvega okkur alveg frábæra miða í ægilegri stuð-stúku.  Eftir góða verslunarferð í Chelsea búðina komum við okkur snemma fyrir á vellinum og fylgdumst með upphituninni og hvernig völlurinn fylltist smám saman af fólki, alls ekki leiðinlegt.

Leikurinn sjálfur var snilld, veðrið var frábært, stemmningin var tryllt og úrslitin ekki af verri endanum. Bæði mörkin voru skoruð á öfugum vallarhelmingi við sætin okkar en vítaspyrnan var tekin beint fyrir framan nefið á okkur. Úrslitin voru mjög ánægjuleg fyrir mig en Jakob var ekkert rosalega glaður. Hann viðurkenndi það þó þegar honum var runnin mesta reiðin að hann væri ánægður fyrir mína hönd að hafa séð mitt lið vinna á heimavelli!

Ég var búin að röfla mjög mikið yfir því fyrir leikinn hvað ég væri fúl yfir því aldrei séð þá leikmenn sem gerðu Chelsea að “mínu” liði. Dennis Wise, LeSaux, Flo, Zola og fleiri snillingar eru auðvitað allir farnir fyrir löngu. Það var þessvegna alls ekki leiðinlegt þegar enginn annar en norðmaðurinn sjálfur, Tore Andre Flo birtist á vellinum í hálfleik…reyndar bara í sínum eigin fötum, en ég var svo snortin af nærveru hans að ég var við það að fara að skæla. Bjargaði deginum…ef þetta hefði verið Dennis Wise, þá hefði ég sjálfsagt brynnt músum!!

Það má svo bæta því við að þetta var auðvitað árshátíðarferð með vinnunni hans Jakobs. Félagsskapurinn var ekki slæmur og fjörið var vel yfir meðallagi. Það toppar samt ekkert þennan leik!

Það er alltaf nóg að gera á Akureyrinni. Lokaverkefnið tekur alltaf sinn toll og stundum líður mér eins og þetta sé óendanlegt verkefni, alltaf þegar við erum búnar að skila einhverju þá bíður annar kafli…og hver einasti kafli er lengri en nokkur ritgerð sem ég hef áður skrifað. Tíminn segir mér hinsvegar að þetta sé að fara að taka enda, ekki nema mánuðu í lokaskil.

Líf og Jakob alltaf jafn yndisleg. Það er ekki leiðinlegt að heim eftir langa lærdómsdaga þegar það er bókstaflega slegist um fyrsta knúsið. Reynslan segir mér að það sé best að byrja að knúsa hundinn, ef Jakob fær fyrsta knúsið þá tryllist hún af afbrýðisemi.

Í lok apríl erum við Jakob að fara í helgarferð til London. Ég þori varla að segja frá því af hræðslu við að “jinxa” það á einhvern hátt, en við erum að fara á Chelsea vs Man. united á Stamford Bridge. Miðamálin gengu nokkuð brösulega fyrst um sinn og hvert bakslagið rak annað en núna erum við BÆÐI skráð í Chelsea klúbbinn og búin að borga miðana þannig að þetta hlýtur að vera komið í höfn. Við erum bókstaflega að drepast úr tilhlökkun þó að það sé smá titringur í gangi varðandi það hvaða lið muni vinna leikinn og hvaða áhrif það hafi á okkar samband.

Um síðustu helgi komu Bylgja og Erik í heimsókn til okkar sem var æði skemmtilegt og minnti okkur á hvað það verður gaman að flytja loksins suður.

Stærstu fréttirnar eru þó fjölgun hjá Sigurlaugu og Einari Má en þau eignuðust litla stelpu þann 10.apríl sem er alveg ótrúlega sæt og ég hlakka svo til að hitta þær mæðgur og gefa þeim knús.

Læt hérna eina mynd af hundinum sem ég tók í gær, hún stækkar alltaf og stækkar, enda algjörlega óseðjand matargat.

Árshátíð háskólans var haldin fyrir mjög löngu síðan. Mundi eftir því núna áðan að ég hafði aldrei sett neinar myndir inn frá þeim viðburði, en full ástæða til þess, enda vorum við öll alveg ægilega sæt og fín!

…..og kjánaleg

Hér er svo ein mynd frá undirbúningnum…þetta tók allt sinn tíma og speglaplássið var vel nýtt!

Nokkrar ástæður fyrir bloggleti undanfarið:

-Lokaverkefnisvinna: Ég, Baddý og Sísí (+Aron Geir sem fær svo oft að vera með okkur) erum á góðri leið með lokaverkefnið okkar. Ótrúlegt hvað þessi ritgerðarlufsa þarf að vera ítarleg og nauðsynlegt að tíunda allavegana hluti sem mér hefði aldrei dottið í hug að þættu mikilvægir. Ég gæti ekki verið ánægðari með lokaverkefnishópinn, við Baddý erum búnar að vinna það mikið af verkefnum saman að stundum finnst mér erfitt að gera nokkuð án hennar….og Sísí og Aron Geir taka okkar sérþörfum alveg ótrúlega vel, eins og með það að rökhugsun okkar vaknar ekki fyrr en eftir kl10 am og þar af leiðandi er verkefnavinna fyrir þann tíma svolítið eins og að reyna að troða mör í milta!

-Reykjavíkurferð: Við skelltum okkur suður í nokkra daga. Jakob dæmdi körfuboltaleiki. Ég hitti einhverja, en samt allt of fáa af þeim sem mig langaði að kíkja á, verslaði smá, slakaði smávegis á, lék við sætu frænkur hans Jakobs þær Emblu og Júlíu og svo fórum við í fermingu hjá Unnari Heimi frænda mínum. Ég hlakka svo til að flytja til Reykjavíkur í haust og þurfa ekki alltaf að hitta alla á hlaupum heldur hafa nægan tíma fyrir allt og alla.

-Ræktin: Ég keypti mér kort í ræktina -believe it or not og það sem meira er, þá er ég búin að vera svo dugleg að fara. Ég, mamma og Baddý erum skráðar í Gravity tíma tvisvar í viku og svo förum við í ræktina þess á milli. Jakob er búinn að koma með okkur og komst að því að þetta er ekki bara fyrir kellingar heldur alveg heilmikið puð og miklar harðsperrur sem fylgja þessu. Ég er ekkert smá ánægð að vera loksins búin að finna einhverja hreyfingu sem mér finnst það skemmtileg að ég vilji alls ekki missa úr. Mánaðarkortið okkar á þetta námskeið klárast eftir tvær vikur og ég held að við séum allar sammála um það að halda áfram og bæta í og vera þrisvar í viku í Gravity.

-Þjófnaður: Símanum mínum og þónokkrum peningum var stolið um daginn. Síminn var seldur í skiptum fyrir eiturlyf og peningunum eytt í álíka gáfulega hluti; lyf, leigubíla og spilakassa. Ég er, og mun sennilega vera reið eitthvað áfram. Símann fæ ég aftur og þá verður hann sótthreinsaður rækilega áður en ég tek hann í sátt, en ég þarf sennilega að senda handrukkara á viðkomandi ef ég vil sjá þessa peninga aftur. Ég er samt eiginlega forvitnust að vita hversu mikið af eiturlyfjum maður geti fengið fyrir einn Motorola Razr síma?!

-Brúðkaup: Við Jakob skelltum okkur í messu um daginn til að skoða kirkjuna sem okkur langar til að gifta okkur í. Umrædd kirkja er Laugarneskirkja í Reykjavík og mér fannst hún alveg æðisleg. Jakob þekkti hana frá því að hann var lítill og svosem ekkert nýtt fyrir honum. Við ræddum við prestinn sem okkur langar að fá til verksins og okkur til mikillar hamingju þá smellpassar þetta allt saman. Við erum alveg að missa okkur útaf þessu og gætum ekki verið spenntari, enda byrjuð að plana strax. Við getum bara hreinlega ekki hamið okkur.

-Beibífíver: Mér finnst alveg hræðilega erfitt hvað það er mikið af litlum börnum í kringum mig og nánast allar vinkonur mínar óléttar eða alveg að verða óléttar. En ekki ég. Þetta veldur mér miklu hugarangri, en auðvitað er skynsamlegt að bíða aðeins.

Við Baddý gerðum okkur ferð austur á Neskaupstað í smá vinnu og læritörn. Við ætlum að vera hérna í tvær vikur, vinna eins og brjálæðingar og skrifa lokaritgerðina okkar á milli vakta. Það er vægast sagt æðislegt að koma aftur hingað, síðasta sumar var svo skemmtilegt að fyrir okkur er þessi fjörður bara stútfullur af skemmtilegum minningum. Starfsfólkið virðist líka allt vera mjög ánægt að sjá okkur og við erum knúsaðar og kysstar í bak og fyrir, sem er auðvitað alls ekki leiðinlegt. Ég er búin að ákveða að ráða mig aftur hingað í sumarvinnu en það er auðvitað verið að reyna að fá okkur til að gera samning til lengri tíma. Miðað við það hvað ég sakna Jakobs og Lífar mikið eftir eina viku, þá veit ég ekki hvort ég gæti lifað það af að vera í fjarvinnu lengur en eitt sumar…Undanfarið ár hef ég reyndar verið harðákveðin í því að sækja um í framhaldsnám í haust. Fyrir svona mánuði fattaði ég svo að það var bara alls ekki það sem mig langaði mest til að gera í lífinu að svo stöddu. Mig langar miklu meira til að eiga heimili, koma mér almennilega fyrir, vera á sama stað og Jakob í meira en mánuð í einu og eiga jól án þess að eyðileggja þau með prófastressi og þessvegna ákvað ég að fresta framhaldsnámi um óákveðinn tíma. Það væri þessvegna svolítið móðgandi við sjálfa mig ef ég réði mig á Neskaupstað og gæti ekki gert neitt af þessu sem ég fórnaði framhaldsnáminu fyrir!

Allavegana, fyrsta vikan hérna er búin að vera frábær. Við fengum voðalega lítið og sætt hús til að búa í og fyrsta mál á dagskrá var að sjálfsögðu að útbúa “vídjóherbergi” sambærilegt því sem við áttum hérna síðasta sumar. Það er voðalega ljúft að koma heim af vakt, hlamma sér niður á risastóra flatsæng og kúra yfir vel völdu sjónvarpsefni. Við Baddý héldum líka eitt dekurkvöld þar sem við pússuðum og gerðum “french” á táneglurnar okkar, losuðum naglabönd og annað, en ég hef aldrei í lífinu snyrt á mér táneglurnar…nema þá bara að klippa þær. Baddý átti síðan voðalega sætar myndir sem maður límir á neglurnar og setur naglalakk yfir. Í einhverju gríni þá setti ég mynd á stórutánöglina mína sem er svört skuggamynd af pari að dansa og svo er rautt hjarta í bakgrunninn. Af þessu tók ég svo mynd og sendi mínum heittelskaða til að sýna honum að hans verðandi eiginkona ætti á sér dömulega hlið. Stuttu seinna fékk ég símtal sem hófst svona: “HVAÐ KOM EIGINLEGA FYRIR???!!!”. Þá hélt hann að þetta svarta væri sár og að þetta rauða væri blóð….miklu líklegra heldur en að ég hafi verið að snyrta á mér táneglurnar. Auðvitað!

Ég og Baddý öfluðum okkur mikilla vinsælda hjá ástmönnum okkar um helgina þegar við buðum þeim í mat og í leikhús. Á matseðlinum voru lambalundir, bakaðar kartöflur, fylltir sveppir, ávaxtasalat og auk þess sveppasósa sem var svo góð að hún hefði hæglega getað verið aðalrétturinn….jeá, við erum sko ekki ónýtar í eldhúsinu. Í leikhúsinu sáum við Fló á skinni sem var algjör snilld, ég segi ekki að það hafi verið betra en Fullkomið brúðkaup, en allavegana í sama gæðaflokki.

Þetta er án efa það sem ég á eftir að sakna einna mest þegar ég flyt héðan, matur og leikhús í úrvalsgóðum félagsskap. Leikhúsið hérna er svo skemmtilegt, alltaf svo góð stemmning í þessum litla sal auk þess sem bæði leikararnir og leiksýningarnar hafa verið alveg frábærar. Ég skil allavegana vel fólk sem kemur hingað í helgarferðir í leikhús, ég verð örugglega ein af þeim, allavegana eru það ekki skíðabrekkurnar sem kem til með að sækja í…

.

Hresst gengi á leiðinni í leikhús….Jakob að sjálfsögðu á bak við myndavélina.

Samkvæmt fína Spiderman dagatalinu sem ég keypti í Bandaríkjunum í sumar, þá er Groundhog day í dag. Groundhog day hefðin er svona: ef groundhog-inn sér skuggann sinn þá bíða okkar sex vikur í viðbót af vetri en ef hann sér ekki skuggan þá kemur vorið snemma.

Þar sem við Jakob höfum ekki aðgang að alvöru groundhog, eins og Punxutawny Phil (úr myndinni, þið vitið!)…þá fórum við út með hundinn okkar í morgun til að athuga hvort hún sæji skuggann sinn. Það er mér sönn ánægja að tilkynna ykkur það að hundurinn myndaði engan skugga og því spái ég, samkvæmt Groundhog day hefðinni, að vorið komi snemma í ár !

Í tilefni dagsins ætlum við að horfa á myndina Groundhog day í kvöld, mér finnst hún alveg svakalega skemmtileg og auðvitað vel við hæfi að horfa á hana á þessum degi.